Diana Boer is gezinshuisouder in gezinshuis La Haye, gelegen in het buitengebied van Waddinxveen. Begonnen als gezinshuis in samenwerking met zorgaanbieder Ipse de Bruggen in 2016, is het gezinshuis inmiddels een rechtstreeks inkopend gezinshuis wat samenwerkt met gemeenten en de WSGV. Diana is getrouwd met John en samen hebben ze vier kinderen die opgroeiden in het gezinshuis. Daarnaast heeft John nog vijf uitwonende kinderen. John werkt in de gehandicaptenzorg. Het echtpaar komt uit Den Haag en is in 2021 verhuisd naar een grotere woning in Waddinxveen, waar hun zes gezinshuiskinderen voldoende ruimte hebben en ze een logeeropvang bieden voor kinderen uit de buurt als steungezin. Alsof dat nog niet genoeg is, begeleiden ze samen drie 18-plussers in zelfstandigheidstraining. Samen zijn John en Diana een echt ‘zorgduo’ en hebben ze ondersteuning van twee pedagogisch medewerkers.
Het voordeel van thuis opgroeien versus op een woongroep
“In al die jaren werken in de zorg heb ik echt gezien wat het enorme voordeel is van ‘thuis’ opgroeien tegenover het wonen op een groep”. Vertelt Diana. Ze drinkt haar koffie en kijkt ontspannen rond naar de twee jongetjes die al bijna tien jaar wonen. “Het zijn broertjes.” Vertelt Diana glimlachend. “De ene was 18 maanden oud toen hij bij ons kwam wonen. Zijn broertje is met 2,5 jaar gekomen.” Diana heeft jaren gewerkt als begeleider in de gehandicaptenzorg, waar haar man nog steeds in werkt. Na haar studie Social Work is ze aan de slag gegaan bij Middin als begeleider en doorgegroeid naar management. In al haar jaren in de zorg hebben zowel Diana als John ervaren wat de meerwaarde is van zo ‘thuis’ mogelijk opgroeien. Het liefst met het eigen netwerk dichtbij. Daarom zijn John en Diana het gezinshuis gestart. Samenwerken naar perspectief, ook in deeltijd zorg zoals met het logeerhuis. In de tuin staat een prachtig huis waar de jeugdigen die in het weekend komen logeren samen kunnen ‘chillen’. Twee keer per maand bieden John en Diana deze dienst aan voor kinderen in de omgeving om hun netwerk even te ontlasten.
Specialisme gezinshuis Le Haye: van FAS(D) en autisme tot depressie
Het gezinshuis van John en Diana specialiseert zich in jeugdigen die laag verstandelijk beperkt zijn (LVB) tot aan jeugdigen met gedragsproblematiek horend bij diagnoses als FAS(D), autisme, ADHD, ADD en mentale problemen als depressie. De jeugdigen die er nu wonen, zijn er al tussen de vijf en tien jaar en gaan op één na allemaal naar het reguliere onderwijs. Daarnaast hebben John en Diana vier eigen kinderen, zij zijn inmiddels al volwassen maar zijn opgegroeid met en in het gezinshuis. Op vakantie gaan ze zowel met hun kerngezin als met het hele gezinshuis, bijvoorbeeld naar Spanje of Griekenland. En dan gaat er altijd een begeleider mee.
Samenwerkingen binnen en buiten het gezinshuis
Gezinshuis La Haye is begonnen in samenwerking met Gezinshuis.com en een zorgaanbieder maar inmiddels doorgegroeid naar een rechtstreeks inkopend gezinshuis. Ze werken nauw samen met een gedragswetenschapper en de community vanuit Gezinshuis.com. Zo denkt Diana mee in werkgroepen, gaat ze naar de regiobijeenkomsten en zoekt ze de verbinding met collega’ s in de buurt op voor bijvoorbeeld hulp in de administratie. De samenwerking die ze hebben met gemeenten als Dordrecht, Gouda en Den Haag loopt aardig goed, ze is alleen kritisch op het woonplaatsbeginsel. “De gemeente voelt zich vaak niet verantwoordelijk voor een kind wat er niet woont, maar ís wel verantwoordelijk.”
Vrijheid en het leven van je kerngezin in het gezinshuis
“Vrijheid heb je natuurlijk niet meer.” Grapt Diana. Maar daar zit natuurlijk wel een grote kern van waarheid in. Als gezinshuisouder ben je 24/7 beschikbaar en zet je, je huis en gezin in als werkende factor voor het zo normaal mogelijke leven van kwetsbare jeugdigen. Eens per maand hebben John en Diana een vrij weekend. Dan proberen ze als het even kan weg te gaan met hun camper. “En toch blijven we wel graag in de buurt”. Voegt Diana toe. “Je weet nooit wat er gebeurt en of je nodig bent”.
Hun eigen kinderen groeiden op in het gezinshuis. Dat was niet altijd makkelijk en leuk. “De een na jongste heeft niet aangeboren hersenletsel (NAH) en had moeite met de prikkelverwerking. Toch had het ook positieve kanten. “Ik kon vanwege het gezinshuis wel altijd thuis zijn.” Voegt Diana toe. De andere kinderen vonden het grotendeels fijn, zo’n groot gezin. Maar soms maak je ook gedoe mee. “Dreigende situaties met biologische ouders hebben wel eens plaatsgevonden. Maar je kind bouwt ook een band op met de andere kinderen. En als deze dan om uiteenlopende redenen dan toch moeten verhuizen of terug naar huis gaan, heeft je eigen kind ook met verlies te maken.” Vertelt Diana. Zelf heeft ze altijd veel kinderen gewild, maar zag ze al snel dat er zoveel kinderen zijn die niet thuis kunnen wonen. “Waarom zou ik me daar dan niet over ontfermen en als moederfiguur opstellen?”