Gezinshuis.com is bezig met de ontwikkeling van een nieuwe Academietraining: Met Twee Families Leven. Deze training is gebaseerd op het gedachtegoed van Enamaria Weber-Boch en wordt met haar medewerking ontwikkeld.

Hieronder een kleine introductie van de training en het gedachtegoed van Enamaria Weber-Boch.

De waardering van gezinshuisouders voor de biologische ouders heeft effect op de relatie met de opgenomen kinderen. Gezinshuisouders, die opvang bieden aan uithuisgeplaatste kinderen, worden geconfronteerd met hele specifieke opvoedingsproblemen, opvoedingstaken en persoonlijke eisen. Een van de basistaken van gezinshuisouders is niet alleen de rol van plaatsvervangend ouder, maar deze rol zodanig vervullen dat het kind, zonder  loyaliteitsconflict tegenover zijn biologische ouders, in het gezinshuis kan leven en opgroeien.

"Dit is niet te doen", zeggen sommigen! "Het is mogelijk", zeggen anderen! Als ervaren gezinshuisouder en oprichter en directeur van jeugdzorginstellingen is het Enamaria Weber Boch opgevallen dat het leven van gezinshuisouders een stuk ontspannener en makkelijker wordt en de relatie met het kind beter, als de gezinshuisouders diep van binnen de biologische ouders respecteren.

Het waarderen van biologische ouders vraagt geen nieuwe vorm van opvoeding! Het vereist een houding van gezinshuisouders, waarbij ze de dingen nemen zoals ze zijn. Namelijk de erkenning dat de biologische ouders diep van binnen altijd als eerste zullen komen bij de opgenomen kinderen. Zij verdienen die plaats ook, zelfs als ze het kind hebben geschaad. En ook een houding die het zwaartepunt legt op de talenten en de veerkracht van het kind.

De volgende vragen belicht Enamaria Weber-Boch graag in haar trainingen:
•   Wat is precies een waarderende en respectvolle basishouding tegenover de biologische ouders?
•   Door welke innerlijke houding van gezinshuisouders ontstaat een permanente geestelijke band als basis voor een 
    sterke relatie met het opgenomen kind?
•   Hoe vinden de biologische ouders een plek in het dagelijks leven van het gezinshuis?

•   Wat is handig in de omgang met gezinshuiskinderen waarvan de ouders het niet eens zijn met de uithuisplaatsing?

•   Hoe kunnen gezinshuisouders met kinderen praten over de biologische ouders?

Wat voor opvoedkundige interventies past men toe, als men zich richt op de talenten en de veerkracht van het kind?

Bij de volgende punten gaat het altijd ook om de gezinshuisouder zelf.
•   Wat voor reacties komen bij gezinshuisouders naar boven? (De waarde van zelf-reflectie)
•   Waar zijn je eigen grenzen en wat draagt bij aan je eigen zelfbescherming?
•   Oplettende, waarderende, zelf-reflexieve en authentieke gezinhuisouders bieden een veilige plek voor een kind.

Enamaria Weber-Boch (1949) studeerde maatschappelijk werk, literatuurwetenschappen, psychologie en pedagogiek. Ze is een systemische gezinstherapeut en geeft ontspanningsles. Ze was een paar jaar werkzaam bij de Duitse raad van kinderbescherming met betrekking tot de plaatsing van pleegkinderen en ook in het adviseren en opleiden van pleegouders. Als gezinshuisouder woonde ze tien jaar samen met zes opgenomen kinderen en tieners. Samen met haar man richtte ze onder meer de Kindertehuizen van Steinhagen op, een gedecentraliseerde familie-georiënteerde kindertehuis, dat ze organisatorisch en conceptueel heeft opgericht en 21 jaar heeft geleid.

Op dit moment is ze werkzaam binnen de systemische beroepsopleiding, als systeemopsteller, supervisor en verantwoordelijke bij jeugdzorginstellingen. Enamaria Weber-Boch is auteur van verschillende artikelen over systemische sociale vorming en buitenlandse onderwijs. In 2011 verscheen haar boek "leven met twee gezinnen".